Wentylacja to drugi filar. Kratka wywiewna musi być drożna, a nie zaklejona taśmą lub zasłonięta szafką. Sprawdź, czy powietrze jest zasysane: przyłóż kartkę papieru do kratki — powinna się utrzymać. Jeśli wentylator jest mechaniczny, uruchamiaj go na kwadrans po wyjściu z łazienki, nie tylko w trakcie. W bloku z wentylacją grawitacyjną nie montuj wentylatora wyciągowego bez zgody administracji, bo może zaburzyć ciąg w całym pionie. Zamiast tego zadbaj o stały dopływ powietrza przez szczelinę pod drzwiami.
Jaka farba wytrzyma na suficie w łazience Farba lateksowa i akrylowa tworzą szczelną powłokę, która nie chłonie wody, ale słabo przepuszcza parę — jeśli wilgoć dostanie się pod nią, odspoi się płatami. Farba silikonowa i krzemianowa są paroprzepuszczalne i odporne na grzyby; na sufit w łazience nadają się lepiej niż zwykła emulsja. Przed malowaniem trzeba usunąć stare, odspojone warstwy, zagruntować podłoże preparatem grzybobójczym i odczekać, aż ściana będzie naprawdę sucha. Malowanie wilgotnego tynku to najczęstszy błąd — pleśń wraca w ciągu kilku tygodni.
Najskuteczniejsze jest usunięcie przyczyny, czyli nadmiaru pary. Wentylator w kratce musi mieć realny ciąg — sprawdza się to kartką papieru przyłożoną do kratki przy włączonym wiatraku; jeśli kartka odpadnie, wentylacja nie działa. Częsty błąd to wiatrak bez klapy zwrotnej i bez rury wyprowadzonej na zewnątrz — wtedy powietrze krąży w kominie i wraca do łazienki. Druga rzecz to czas: po prysznicu zostaw wentylator włączony na kilkanaście minut, a drzwi uchylone, żeby para miała gdzie uciec.
Trzeci element to grzyb i pleśń. Jeśli po zdjęciu tapety czuć stęchliznę albo widać ciemne plamy, nie zakrywaj ich. Umyj powierzchnię preparatem grzybobójczym, wysusz i sprawdź, czy problem nie wraca. Malowanie po pleśni to tylko odsunięcie problemu w czasie.
Po każdym prysznicu wycieraj szybę i ściany gumową ściągaczką, a wodę z podłogi zbieraj mopem. Zostaw uchylone drzwi i okno, jeśli jest, na kwadrans. Nie susz w łazience prania ani ręczników — to dodatkowe źródło pary. Raz w miesiącu przejrzyj sufit nad kabiną i przy wentylacji; pierwsze ciemne punkty usuwa się łatwo, zanim wrosną w tynk. Jeśli pleśń wraca mimo wentylacji i wycierania, problem jest w izolacji albo w nieszczelnej instalacji — wtedy samo malowanie nic nie da.
Jak sprawdzić, czy kolor będzie taki, jak na puszce Zanim pomalujesz całą ścianę, zrób próbkę. Nałóż farbę na kawałek tektury lub na skrawku ściany w miejscu, które później zasłonisz. Poczekaj, aż całkowicie wyschnie – to zwykle kilka godzin, a nie kilka minut. Dopiero wtedy oceń kolor przy świetle dziennym i sztucznym. Pamiętaj, że farba w puszce wygląda inaczej niż na ścianie, bo jest w masie, a nie rozprowadzona cienko.
Pleśń na suficie łazienki bierze się z jednego: wilgoć skrapla się na najchłodniejszej powierzchni i tam zostaje. Sufit jest zwykle najzimniejszy, bo sąsiaduje z nieogrzewanym poddaszem albo stropem, a para z prysznica ma do niego najbliżej. Powłoka na suficie tylko opóźnia problem — jeśli woda będzie na nim stać, żadna farba nie wytrzyma. Dlatego kolejność jest taka: najpierw ograniczyć skraplanie, potem dobrać wykończenie.
Podłoże przygotuj starannie: zagruntuj ścianę, aby wyrównać chłonność. Gruntowanie zmniejsza ryzyko, że farba wsiąknie nierówno i miejscami zmieni odcień. Unikaj malowania przy wysokiej wilgotności i niskiej temperaturze – wydłużone schniecie sprzyja migracji pigmentu i powstawaniu plam. Nie rozcieńczaj farby „na oko", bo zmienisz jej krycie i końcowy kolor.
Zacznij od tego, czego nie wolno zostawić Największy błąd to malowanie lub klejenie nowej tapety na stary klej. Klej z tapety jest wodoodporny tylko częściowo, ale po kontakcie z wilgocią nowej farby lub kleju potrafi się reaktywować. Wtedy nowa warstwa zaczyna się odspajać płatami. Usuń więc każdą widoczną pozostałość papieru — nawet cienkie, przezroczyste fragmenty. Sprawdź też, czy pod tapetą nie ma starej farby klejowej lub emulsyjnej, która łuszczy się pod paznokciem. Jeśli tak, zeskrob ją razem z tapetą.
Kiedy szpachlowanie nie wystarczy i trzeba użyć gład
Jeśli sufit jest zimny, sama farba nie pomoże. Warto docieplić strop od strony poddasza albo przykleić od spodu cienką warstwę izolacji, żeby podnieść temperaturę powierzchni powyżej punktu rosy. W bloku, gdzie nie ma dostępu do stropu, pomaga zmniejszenie ilości pary: krótszy i chłodniejszy prysznic, zamknięta kabina, wycieranie szyb i ścian po kąpieli. To brzmi banalnie, ale różnica w wilgotności powietrza jest ogromna.
Kolejna rzecz: pył i kurz. Po zdzieraniu tapety na ścianie zostaje drobny pył z papieru i kleju. Odkurz go miękką szczotką lub przetrzyj wilgotną gąbką. Nie szlifuj na sucho bez odkurzacza — pył osiądzie wszędzie i utrudni przyczepność gruntu.