Pranie na mokro to ostateczność. Jeśli używasz pralki, tylko przy dywanach z metką pozwalającą na pranie i po dokładnym odkurzeniu. Wykładzinę pierze się na miejscu, ale bez przemoczenia – nadmiar wody wsiąka w klej i podłoże, co kończy się odspojeniem i zapachem pleśni. Po praniu uruchom osuszacz albo wentylator i wygrzej pomieszczenie. Zostawienie wilgotnej wykładziny na noc to najczęstszy błąd, który niszczy całą okładzinę. Susz do momentu, gdy dotyk nie wyczuwa chłodu.
Odkurzanie to 80 procent pielęgnacji Zarówno dywan, jak i wykładzina niszczą się głównie od piasku i drobinek wgniatanych w runo. Regularne odkurzanie usuwa je, zanim przetną włókna. Odkurzacz ustaw na średnią moc, a ssawkę prowadź powoli, w dwóch kierunkach – raz zgodnie z runem, raz pod prąd. Przy wykładzinie pętelkowej (bouclé) nie używaj turboszczotki, bo wyciąga pętelki. Dywan wełniany odkurzaj delikatnie, bez intensywnego dociskania. Nowy dywan przez pierwsze tygodnie będzie gubił włókna – to normalne, ale częste odkurzanie skraca ten okres.
Jak osadzić ościeżnicę, gdy mur nie trzyma pionu Ościeżnicę ustawia się w świetle otworu tak, aby jej zewnętrzna krawędź licowała się z licem ściany z jednej strony. Po stronie, gdzie mur jest cofnięty, powstanie szczelina — i to jest normalne. Wypełnia się ją pianką niskoprężną, a po utwardzeniu obcina i tynkuje. Ważne, żeby kliny podpierające wbić w narożnikach i na środku wysokości, a nie tylko przy podłodze. Zbyt duża liczba klinów w jednej linii potrafi wygiąć profil ościeżnicy i skrzydło przestanie się domykać.
Skrzydło wiesza się dopiero po całkowitym związaniu pianki, czyli po kilkunastu godzinach. Wtedy sprawdza się szczelinę na całym obwodzie — powinna być zbliżona, ale nie identyczna. W krzywym otworze równa szczelina jest podejrzana, bo oznacza, że ościeżnica też została przekrzywiona. Lepiej mieć dwumilimetrową różnicę i drzwi, które chodzą lekko, niż idealny obrys i skrzydło ocierające o próg.
Kluczowa jest komunikacja.
W wielkiej płycie drzwi mają zwykle 80–90 cm szerokości, a winda bywa jeszcze węższa. Meble składane na miejscu mieszczą się łatwiej niż gotowe bryły. Sprawdź, czy narożnik da się rozłożyć na części i czy kanapa wchodzi pionowo. Jeśli mieszkasz na wyższym piętrze bez windy, każdy dodatkowy centymetr głębokości szafy może oznaczać rezygnację z zakupu. Warto też ustalić, czy w salonie nie ma po drodze żadnego przewężenia — na przykład grzejnika wystającego pod oknem.
Dywan to element wyposażenia, który można zwinąć i wynieść. Wykładzina jest przymocowana do podłoża na całej powierzchni. Ta różnica zmienia sposób czyszczenia: dywan można trzepać, prać na zewnątrz i suszyć na balkonie. Wykładzinę czyści się na miejscu, często metodą wtryskowo-ekstrakcyjną, albo oddaje całe pomieszczenie do dyspozycji ekipy sprzątającej. Zanim sięgniesz po jakikolwiek środek, ustal, z czym masz do czynienia, bo od tego zależy dobór narzędzi i ryzyko zalania podłoża.
Od spodu, powoli, z podparciem krawęd
Rodzaj plamy determinuje środek. Tłuszcz i kosmetyki rozpuszcza się alkoholem lub płynem do naczyń rozcieńczonym w wodzie. Krew, mleko i pot – tylko zimną wodą, bo ciepła ścina białko i utrwala ślad. Atrament i flamaster zdejmuje się alkoholem izopropylowym. Guma do żucia rozpuszcza się w lodzie: przyłóż kostkę, poczekaj, aż stwardnieje, i zeskrob. Nigdy nie mieszaj różnych środków, zwłaszcza zawierających chlor i amoniak – powstają toksyczne opary. Uważaj też na ocet i kwasy przy dywanach wełnianych oraz na wybielacze przy kolorowych wykładzinach.
Zacznij od pomiaru w trzech miejscach na wysokości i trzech na szerokości otworu. Sprawdź pion łatą lub poziomnicą ustawioną na najdłuższym boku, a poziomicą — górną krawędź. Zapisz największy i najmniejszy wymiar. Różnica między nimi mówi, ile trzeba będzie podebrać ze ściany albo ile pustki zostanie do wypełnienia. Jeśli odchyłka przekracza dwa centymetry, same kotwy rozporowe nie wystarczą — ościeżnicę trzeba będzie najpierw wypoziomować klinami i podeprzeć, a dopiero potem mocować.
Na koniec kilka nawyków, które przedłużają życie obu okładzinom. Stosuj maty przy wejściach i zdejmuj buty – to najtańszy sposób ograniczenia zabrudzeń. Obracaj dywan co kilka miesięcy, żeby równomiernie się zużywał. Nie przesuwaj ciężkich mebli po wykładzinie bez podkładek. Natychmiast usuwaj rozlane płyny, także te pozornie niewinne, jak woda. Raz w roku zrób przegląd: unieś róg dywanu, sprawdź, czy podkład nie kruszy się, a przy wykładzinie obejrzyj krawędzie i szwy. Małe uszkodzenie naprawione od razu nie zamieni się w wymianę całej powierzchni.
Karnisz sufitowy montuje się do sufitu lub do stropu przez kołki rozporowe. Sprawdź wcześniej, czy sufit nie jest podwieszany z płyt gipsowo-kartonowych na ruszcie — wtedy nie wierć w płytę, bo uchwyt wyrwie się pod ciężarem tkaniny. Zawieszenie na płycie bez wzmocnienia przenosi obciążenie tylko na cienką warstwę i po kilku miesiącach powstaje szczelina lub pęknięcie. Jeśli sufit jest podwieszany, szukaj profili nośnych albo przejdź na karnisz ścienny. Wiercąc w betonie, używaj kołków rozporowych dobranych do średnicy otworu i odkurzaj odwiert — pył osłabia zakotwienie.