Po sodzie użyj roztworu octu z wodą w proporcji jeden do jednego. Nasącz nim ściereczkę i dokładnie przeciśnij przez zakamarki. Ocet rozpuści osad z kamienia i zabije bakterie odpowiedzialne za zapach. Zostaw na kilka minut, a potem przetrzyj czystą, wilgotną szmatką. Jeśli nalot jest uporczywy, powtórz czynność. Nie mieszaj octu z chlorowym wybielaczem – powstaje drażniący gaz, który może uszkodzić drogi oddechowe.
Kiedy spodnie są już wstępnie oczyszczone, wypierz je w pralce w temperaturze nie wyższej niż czterdzieści stopni, używając zwykłego proszku lub kapsułki. Unikaj prania w gorącej wodzie i nie wstawiaj ubrań do suszarki przed sprawdzeniem, czy plama zniknęła. Wysoka temperatura suszarki utrwala bowiem resztki barwnika tak skutecznie, że późniejsze zabiegi mogą nie pomóc. Po praniu obejrzyj spodnie przy dobrym świetle — jeśli zieleń nadal jest widoczna, powtórz zabieg, zanim włożysz je do suszarki.
Ustaw program delikatny lub ręczny, z temperaturą do 30 stopni. Wybierz dodatkowe płukanie, żeby dokładnie usunąć resztki detergentu — puch bardzo łatwo go wchłania i po wyschnięciu kurtka może śmierdzieć. Nie używaj płynu do płukania ani środków z enzymami, bo rozkładają naturalne włókna i osłabiają puch. Najlepszy jest płynny detergent do tkanin delikatnych lub specjalny preparat do prania puchu. Proszek się nie nadaje, bo nie wypłukuje się z wypełnienia. Wirowanie ustaw na niskie obroty — 400 lub maksymalnie 600. Przy wyższych puch może się połamać, a materiał rozciągnąć.
Na koniec: pralka z funkcją pary lub prania w niskiej temperaturze nie zastąpi rozwagi. Jeśli chcesz mieć pewność, że podniesienie temperatury nie zaszkodzi, zrób próbę na mało widocznym skrawku — np. na wewnętrznej stronie rękawa — i sprawdź po wyschnięciu, czy tkanina się nie skurczyła i nie zmechaciła. Dopiero wtedy pierz całość w wyższej temperaturze.
Zacznij od rozpoznania materiału. Koronki bawełniane lub lniane znoszą wodę lepiej niż jedwabne czy wiskozowe. Hafty wykonane nićmi metalowymi albo jedwabnymi wymagają innego traktowania niż zwykła bawełna. Zrób próbę na małym, niewidocznym fragmencie: zwilż go letnią wodą i sprawdź, czy nic się nie rozciąga ani nie farbuje. Jeśli tkanina zaczyna się deformować, zrezygnuj z prania na rzecz czyszczenia punktowego.
Jeśli haft ma wypukłe elementy, nie prasuj ich bezpośrednio. Prasuj od spodu, na miękkiej podkładce, albo przez czystą bawełnianą ściereczkę. Żelazko ustaw na niską temperaturę i nie używaj pary, jeśli nie wiesz, czy nici nie farbują. Przy koronkach z ażurem lepiej w ogóle zrezygnować z prasowania — wystarczy ręczne uformowanie i suszenie na płasko.
Typowe błędy, które kończą się obwódką, to: nadmiar wody, czyszczenie plamy od środka na zewnątrz, używanie płynu do naczyń bez spłukania oraz zbyt rzadkie płukanie ściereczki. Ryzykowne jest też czyszczenie całej kanapy na raz bez sprawdzenia w ukrytym miejscu — kolor tkaniny może zblednąć albo puścić farba. Zanim zaczniesz na widoku, przetrzyj niewielki fragment z tyłu lub pod siedziskiem i odczekaj, aż wyschnie. Jeśli po wyschnięciu pojawi się jasna plama, to osad detergentu — spłucz go czystą wodą i wysusz tak samo jak resztę.
Jak prać ręcznie, żeby nie zniszczyć wzoru Pierz wyłącznie ręcznie, w letniej wodzie o temperaturze zbliżonej do temperatury ciała. Nie używaj proszków z enzymami ani wybielaczy — zostawiają osad w nitkach i rozjaśniają kolorowe elementy haftu. Do wody dodaj delikatny płyn lub mydło w płatkach. Nigdy nie wylewaj środka bezpośrednio na tkaninę; najpierw rozpuść go w wodzie. Zanurz koronkę i delikatnie ją ugnieć, nie pocieraj i nie wykręcaj. Płucz w wodzie tej samej temperatury, bo szok termiczny powoduje skurcz i zniekształcenie wzoru.
Koronki i hafty najczęściej tracą wzór nie dlatego, że są stare, ale dlatego, że zostały źle potraktowane podczas pierwszego prania. Kluczowe jest jedno: zanim tkanina zamoczy się w wodzie, trzeba wiedzieć, z jakiego materiału jest zrobiona i czym są haftowane nici. Jeśli tego nie ustalisz, każdy kolejny ruch może być błędem.
Przechowuj wyprane i wysuszone koronki w przewiewnym miejscu, przewinięte w białą bibułkę. Nie składaj ich w ciasne kostki i nie wkładaj do plastikowych worków, bo zatrzymują wilgoć i sprzyjają pleśni. Jeśli wzór zaczął się rozciągać, nie próbuj go naprawiać na mokro — poczekaj, aż wyschnie, i dopiero wtedy delikatnie go uformuj. Większość zniekształceń cofa się sama, jeśli tkanina nie była wykręcana ani suszona w pionie.
Największym błędem jest wykręcanie i moczenie zbyt długie. Koronka nie lubi być ściskana — nici się rozciągają, a oczka tracą regularność. Po praniu nie wyżymaj. Rozłóż rzecz na ręczniku, uformuj palcami do pierwotnego kształtu i pozwól wodzie wsiąknąć. Zmieniaj ręcznik, gdy przesiąknie. Susz na płasko, z dala od słońca i kaloryfera. Nigdy nie wieszaj mokrej koronki na sznurku — ciężar wody rozciągnie ją wzdłuż włókien.