Chomiki żyją krótko, ale to nie znaczy, że wszystkie tak samo. Długość życia zależy przede wszystkim od gatunku, a nie od tego, czy zwierzak jest „duży" czy „mały". Najczęściej w domach trafia się chomik syryjski, nazywany też złocistym. To największy z gatunków trzymanych w klatkach i zwykle żyje od dwóch do trzech lat. Rekordziści dożywają czterech, ale to rzadkość. Mniejsze gatunki, takie jak dżungarski czy Roborowskiego, są jeszcze krócej żyjące — przeciętnie półtora roku do dwóch lat, czasem nieco dłużej przy naprawdę dobrej opiece.
Wietrzenie pokoju, w którym stoi klatka z chomikiem, wydaje się czynnością tak zwyczajną, że większość opiekunów nie zastanawia się nad nią ani przez chwilę. Tymczasem otwarte okno w chłodne dni to dla tego małego gryzonia jeden z najczęstszych powodów przeziębień, zapaleń dróg oddechowych, a nawet zaburzeń neurologicznych. Chomiki są zwierzętami pustynnymi z pochodzenia i źle znoszą przeciągi oraz gwałtowne zmiany temperatury. Wystarczy kilkanaście minut nieuwagi, by zwierzę zaczęło kichać, mieć problemy z oddechem lub całkowicie stracić apetyt.
Podsumowując: korytarz rzadko jest dobrym miejscem dla chomika. Spokój, stałość i poczucie bezpieczeństwa są ważniejsze niż wygoda ustawienia. Jeśli klatka stoi w korytarzu tylko dlatego, że „gdzieś musi", warto poszukać innego kąta – nawet kosztem kilku centymetrów w pokoju. Zwierzę odwdzięczy się lepszym zdrowiem i mniejszą liczbą problemów behawioralnych.
Podłoże to najczęściej pomijany element. Trociny z drzew iglastych drażnią drogi oddechowe, podobnie jak pyły z piasku dla kotów. Sprawdzi się wiór osikowy, konopie lub papierowy granulat, warstwą 10–15 cm, żeby chomik mógł kopać tunele. Do tego dochodzi piasek do kąpieli — nie zwykły piasek budowlany, ale drobny piasek dla gryzoni, który nie pyli i nie zbryla się w żołądku. Wysypuje się go do płytkiej miski kilka razy w tygodniu. Chomiki czyszczą futro właśnie w piasku, a nie w wodzie, więc kąpiel w wodzie im się nie organizuje.
Podłoże to podstawa. Wsyp warstwę trocin lub żwirku drzewnego o grubości kilku centymetrów, a w części klatki nawet do dziesięciu, żeby zwierzę mogło kopać nory. Unikaj trocin z drzew iglastych — drażnią drogi oddechowe. Nie używaj waty ani siana w roli materiału na gniazdo; lepiej sprawdza się miękki papier toaletowy lub specjalny papierowy ściółkowy. Codziennie wybieraj resztki jedzenia i mokre fragmenty podłoża, raz w tygodniu wymieniaj całość i szoruj klatkę łagodnym środkiem, dokładnie spłukanym.
Jeśli w mieszkaniu jest naprawdę ciasno, korytarz można rozważyć tylko pod kilkoma warunkami: musi być osłonięty od przejścia, z dala od drzwi wejściowych, bez przeciągu i przy względnie stałym oświetleniu. Nawet wtedy lepiej sprawdzi się wnęka niż główny ciąg komunikacyjny. Zasłonięcie jednej lub dwóch ścian klatki kartonem lub tkaniną ogranicza bodźce, ale nie zastąpi spokojnej lokalizacji.
Najczęstszy błąd to trzymanie kilku chomików razem. Dorosłe osobniki, nawet z jednego miotu, walczą o terytorium i potrafią się wzajemnie zabić. Drugi błąd to kąpiel w wodzie — chomiki czyszczą się same, a zmoczenie futra prowadzi do przeziębień. Trzeci: dokarmianie resztkami ze stołu. Sałata, cytrusy, słodycze i produkty mleczne powodują biegunki. Podstawą diety są gotowe mieszanki ziaren, uzupełniane niewielką ilością świeżych warzyw i białka. Obserwuj zwierzę codziennie: jeśli przestaje jeść, chudnie albo ma mokry ogon, idź do weterynarza. Właściwie urządzona klatka to nie luksus, a warunek długiego życia chomika.
Gdzie faktycznie postawić klatkę Najlepsze miejsce to spokojny kąt w pokoju, w którym domownicy bywają, ale nie krążą bez przerwy. Klatka powinna stać stabilnie, tyłem do ściany, z widokiem na część pomieszczenia, ale nie na środek przejścia. Ważne, żeby nie stała bezpośrednio przy kaloryferze, na przeciągu od okna ani na parapecie – chomiki źle znoszą skoki temperatury. Dobrze sprawdza się wysokość na niskim regale lub szafce, o ile klatka nie chwieje się przy dotknięciu.
Nie oczekuj, że oswojenie potrwa jeden dzień. U jednych chomików zajmuje to kilka dni, u innych dwa tygodnie. Liczy się cierpliwość i stały rytm. Karm o tej samej porze, nie zmieniaj nagłe karmy, nie przekładaj klatki. Jeśli po tygodniu chomik nadal się chowa, nie panikuj. To normalne. Jeśli natomiast przestaje jeść, pije bardzo dużo albo ma problemy z oddychaniem, skontaktuj się z lekarzem weterynarii specjalizującym się w zwierzętach egzotycznych. Pierwszy dzień to fundament. Daj chomikowi spokój, a reszta przyjdzie sama.
Chomik spędza w klatce całe życie, więc od jej urządzenia zależy, czy będzie aktywny i zdrowy, czy będzie wił się z nudów i obgryzał pręty. Najczęstszy błąd to kupno klatki „startowej" z niewielkim wybiegiem i jednym kołowrotkiem. Taki lokal nadaje się na krótki transport, nie na stały dom. Dorosły chomik potrzebuje klatki o podstawie co najmniej 80 na 50 centymetrów, a dla gatunków większych — jeszcze więcej. Liczy się powierzchnia podłogi, nie liczba pięter. Piętra i rurki wyglądają efektownie, ale chomiki źle się w nich orientują i często spadają.