Poidełko i miseczka na karmę to osobne elementy. Poidełko z kulką zawiesza się nisko, nad podłożem, ale tak, by chomik nie musiał zadzierać głowy. Miseczka musi być ciężka, ceramiczna — chomik karłowaty potrafi ją przewrócić i zakopać w podłożu w ciągu jednej nocy. Karma podstawowa to mieszanka nasion dla chomików karłowatych, nie dla syryjskich, bo te mają inne proporcje tłuszczu. Świeże warzywa podaje się codziennie, ale w ilości nie większej niż łyżeczka — nadmiar wody powoduje biegunkę, która u tak małego zwierzęcia kończy się śmiercią w ciągu doby.
Chomik syryjski i dżungarski to dwa najczęściej kupowane gatunki, ale różnią się tak bardzo, że decyzję trzeba podjąć przed zakupem, a nie po. Syryjski osiąga 13–18 cm długości i waży 100–200 g. Dżungarski to 5–10 cm i 30–50 g. To nie jest różnica kosmetyczna – wpływa na wielkość klatki, sposób obsługi, a nawet na to, czy zwierzę będzie odpowiednie dla dziecka.
Kluczowa różnica praktyczna dotyczy aktywności. Syryjski prowadzi nocny tryb życia, ale często wstaje wieczorem i daje się obserwować. Dżungarski jest typowo nocny i płochliwy – w dzień prawie go nie widać. Jeśli chomik ma być zwierzęciem, które dziecko zobaczy po szkole, syryjski jest bezpieczniejszym wyborem.
Typowe błędy, które pogarszają sprawę: wiatrak ustawiony na klatkę, pochłaniacz zapachów w granulacie, który tylko maskuje amoniak, oraz szczelne owijanie klatki folią albo kocem zimą. Wentylator stojący metr od klatki może być pomocny, jeśli nie dmucha wprost na zwierzę i pracuje na najniższym biegu przez kilka minut, a nie non stop. Nie ustawiaj też klatki w szafie, wnęce czy pod biurkiem — tam wymiana powietrza jest najgorsza, nawet przy otwartym oknie w pokoju.
Zacznij od miejsca. Klatka nie powinna stać w przedpokoju, salonie ani przy drzwiach do łazienki — czyli tam, gdzie ludzie przechodzą najczęściej. Najlepszy jest spokojny kąt w sypialni albo pokoju, do którego goście zaglądają rzadko. Chomik potrzebuje stałego rytmu: karmienie, sprzątanie i wyjmowanie go na ręce o podobnych porach. Jeśli w weekendy w domu jest tłoczno, przenieś te czynności na godziny, gdy jest ciszej, ale nie zmieniaj ich losowo. Zwierzę uczy się schematu i to on daje mu poczucie bezpieczeństwa.
Pierwszy krok to przeniesienie klatki. Nie wystawiaj jej na podłogę ani na niski parapet nad grzejnikiem. Ustaw ją na stole, komodzie lub stabilnym regale, tak aby spód klatki znajdował się co najmniej kilkadziesiąt centymetrów nad ogrzewaną powierzchnią. Podłogę pod meblem warto osłonić dywanikiem albo grubą matą — ograniczy to unoszenie się ciepła i wyrówna temperaturę wokół klatki. Unikaj stawiania klatki przy drzwiach balkonowych i w miejscach, gdzie wieje od okna, bo wtedy dochodzi drugi problem: przeciągi.
Najpierw ustal, o której godzinie chomik faktycznie się budzi. Obserwuj go przez kilka dni bez zaglądania do klatki rano. Większość chomików syryjskich rusza między 20:00 a 22:00, dżungarskie bywają aktywne później. Wokół tej godziny zbuduj stały punkt dnia: świeża woda, porcja karmy, kontrola misek. Nawet jeśli następnego dnia masz nocną zmianę, rób to o tej samej porze. Karmienie „przy okazji", gdy akurat wracasz z pracy, prowadzi do tego, że zwierzę przez połowę tygodnia je o 4:00, a przez drugą połowę o 18:00.
Wprowadź zasadę, że w pokoju z klatką nie odbywają się imprezy ani głośne spotkania. Jeśli goście zostają na noc, klatkę można nakryć cienkim materiałem na czas największego hałasu, ale tylko z jednej strony, żeby nie odciąć dopływu powietrza. Nie zasłaniaj klatki szczelnie i nie przenoś jej do łazienki czy na balkon. Chomik potrzebuje własnego, stałego miejsca, nawet gdy wokół jest ruch.
Ogrzewanie podłogowe zmienia sposób, w jaki ciepło rozchodzi się w mieszkaniu. Chomik w klatce stojącej bezpośrednio na takiej podłodze jest narażony na stałe przegrzewanie od dołu, nawet jeśli w pokoju termometr pokazuje 21 stopni. Zwierzę nie potrafi zejść z podłogi, więc przez całą dobę odbiera ciepło przez łapy i brzuch. To jeden z najczęstszych powodów, dla których chomiki stają się apatyczne, jedzą mniej i rzadziej wychodzą z kryjówki.
Podłoże ma znaczenie większe niż przy zwykłym ogrzewaniu. W klatce stojącej wyżej sprawdzą się trociny lub papierowe ściółki, ale nie syp ich zbyt grubo — warstwa o wysokości kilku centymetrów wystarczy, żeby chomik mógł kopać, a jednocześnie nie zatrzymywała ciepła. Zadbaj o domek z przewiewnego materiału, z otworem nie tylko z boku, ale i od góry, żeby gorące powietrze miało gdzie uciekać. Kołowrotek i inne akcesoria mocuj stabilnie, bo chomik przegrzany jest osłabiony i łatwiej się przewraca.
Chomik w zamkniętym pokoju z zaklejonymi lub uchylonymi tylko na chwilę oknami to codzienność zimą i w upały. Powietrze wokół klatki stoi, a amoniak z moczu i wilgoć z trocin gromadzą się przy dnie. Zanim zaczniesz kombinować z chemią i odświeżaczami, sprawdź, czy problemem nie jest sama konstrukcja klatki i jej ustawienie. W większości przypadków poprawa wentylacji nie wymaga otwierania okna ani wstawiania wiatraka — wystarczy zmienić obieg powietrza wokół klatki i wewnątrz niej.